Als een patiënt ontevreden is over zijn zorgaanbieder kan hij gemakkelijk overstappen.

Deze stelling is gesloten

 

9 reacties

Contactpersonen

  • Hein
    Tacken
  • Marlous
    Broekhuizen
 
Sorteer op: Oudste Nieuwste
 
 
 
Marlous Broekhuizen 11:49|05 februari 2014
Contactpersoon

Gisteren een goede aftrap van de discussie over de ACM-agenda gehad. Daaruit kwam beeld naar voren dat patienten nog steeds niet makkelijk kunnen overstappen, bijvoorbeeld naar een andere huisarts. Wie herkent dit?

 
 
 
 
Piet Hein Minnecre 14:28|06 februari 2014

Ik herken dit zeker. Ik wordt jaarlijks gecontroleerd bij een dermatoloog. Dit jaar ben heb ik de controle bij een andere dermatoloog (in Belgie) laten uitvoeren. Volgens de verzekering (CZ) was dit problematisch omdat ik volgens hen niet bij verschillende zorgaanbieders voor eenzelfde behandeling geregistreerd kan staan. Resultaat is dat mogelijk de vergoeding niet uitgekeerd wordt.

 
 
 
 
R.T. Starrenburg 18:53|25 februari 2014

Overstappen is zowel emotioneel als praktisch een grote stap voor een patiënt. Zeker bij een langdurige relatie of bij het ervaren van een afhankelijkheidspositie. Ontevredenheid duidt op gebrek aan kwaliteit of een verstoorde kosten-baten verhouding of vertrouwensrelatie. De patiënt is erbij gebaat dat overstappen niet nodig is. De patiënt moet als klant zijn "recht" kunnen halen en dingen kunnen rechtzetten. Hij heeft een praktisch werkend mechanisme nodig om ontevredenheid bij de zorgaanbieder beter en veilig te bespreken. Herstel van vertrouwen en kwaliteit moet het doel zijn. Zorgaanbieders moeten een duidelijk belang hebben bij het behoud van patiënten. Als de houding is "als je ontevreden bent hoepel je maar op" zou een "niet goed, geld terug" maatregel moeten volgen. Oneigenlijke factoren mogen geen rol spelen, bijvoorbeeld selectieve financiële prikkels die uitsluitend sturen op bezuinigen. Overstappen zou een uiterste maatregel moeten zijn waarbij ook reisafstand, reistijd en bereikbaarheid als zijn kwaliteitsaspecten worden bezien.

 
 
 
 
Esther Van Rems 01:15|26 februari 2014
Logopediepraktijk Bolsward

Ik denk dat het afhankelijk is van welke zorg; binnen de logopedie is het makkelijk, en ik raad het sommige patiënten zelfs aan (vanwege specialisaties van anderen of moeizame bandopbouw). De logopedisten onderling hebben goed contact en overdracht gaat makkelijk.

 
 
 
 
 
Hein Tacken 09:28|26 februari 2014
Contactpersoon

Wij horen ook wel van patiënten dat het niet altijd eenvoudig is om van zorgverlener te veranderen. NIet alleen omdat je een hechte relatie hebt met een zorgverlener, maar ook omdat zorgverleners liever niet hebben dat patienten van de ene zorgverlener naar een andere overstappen. Ik ben benieuwd of dit herkend wordt. Misschien zijn er ook patienten die hun ervaringen met het overstappen willen delen.

 
 
 
 
Linda den Otter 08:18|27 februari 2014
Oefentherapeut, zelfstandig

Als oefentherapeut vind ik dat de patient mag bepalen of ik bij hem of haar pas (immers de relatie met een zorgverlener bepaald vaak al de helft van de genezing). Ook na een langere "relatie" moet de pt. dit ook kunnen zeggen; dan is er waarschijnlijk tijd voor verandering. Vooral uit het oogpunt als pt. neem verantwoordelijkheid voor eigen gezondheid; ook als dit een specialist of huisarts is. Maar....laat het altijd wel even netjes weten aan de zorgverlener en ben eerlijk!

 
 
 
 
Annelies Hes 15:44|28 februari 2014
Logopedie Westrand

Nee. De zorgaanbieder waar de cliënt naar toe wil heeft misschien geen contract met zijn verzekeraar (omdat de voorwaarden van die verzekeraar zeer slecht zijn, zoals een veel te laag tarief om kwaliteit te kunnen waarborgen, waarom deze zorgaanbieder het contract niet heeft getekend). In de logopedie gebeurt dit steeds vaker. De cliënt wil wel overstappen maar in de praktijk blijkt hij de andere zorgaanbieder niet of slechts gedeeltelijk vergoed te krijgen. Ook bij het naar elkaar doorverwijzen, wat logopedisten van oudsher doen, vanwege specialismes van een collega's, speelt bovenstaande problematiek. Wij doen dat dus minder vaak.

 
 
 
 
@Annelies Hes
Carlien Hoflan… 12:40|03 maart 2014
Hofland Medisch Pedicure

Heel herkenbaar vind ik deze reactie. Wij, nieuwkomers in de eerste lijnszorg hebben veel te weinig behandeltijd gekregen om verantwoorde medisch noodzakelijke voetzorg te verlenen bij DM2. Het laten bijbetalen voor de extra benodigde behandeltijd mag niet ondanks dat patiënten vaak aangeven dit best te willen als ze dan bij mij mogen blijven. Veel collega's in mijn regio hebben daarom, net als ik , besloten om geen contract te tekenen. Hierdoor is de keuzevrijheid voor patiënten zeer beperkt geworden en moeten zij soms ver reizen voor zorg. Welke keuze we ook maken; de patiënt is altijd de dupe.

Als antwoord op door Annelies Hes

 
 
 
 
Reggie Lameij 18:00|01 maart 2014

Dat verschilt per zorgverlener of discipline. Van huisartsen is mij bekend, dat deze geen cliënten van elkaar overnemen. Van specialisten heb ik meerdere ervaringen, dat die wat bot uit de hoek kunnen komen: geen medewerking het dossier in te zien of mee te krijgen en regelrechte intimidatie. Ik vind het een zorgelijk probleem dat een cliënt voor de wet autonoom verklaard is en geacht wordt het werk van de zorgverlener te controleren. Hoe kan een cliënt een gelijkwaardige partij zijn ?
Zoals terecht al opgemerkt maakt het voor de vergoeding natuurlijk ook uit of de zorgverlener van keuze wel of geen contract met een zorgverzekeraar heeft. Het hebben van een contract zegt ook weer helemaal niets over de kwaliteit van de zorgverlener, dus waarop moet een cliënt zijn keuze baseren ?

 
 
 

U kunt niet meer reageren