15 reacties

Contactpersonen

  • Bart
    Noé
  • Noortje
    Polman
 
Sorteer op: Oudste Nieuwste
 
 
Kees van den Brink 10:33|06 februari 2014
gemeente Heemskerk

Privacy betekent dat ik niet meer gegevens over mezelf kwijt geef dan ik wil en dan ik nodig vind. Als ik online ben heb ik geen zicht op welke gegevens worden verzameld. Dus ik heb geen privacy. Een goed voorbeeld zijn de advertenties van Google. Heb ik eenmaal naar een bepaald vakantieland gezocht, dan blijven er advertenties komen voor dat land.

 
 
 
 
 
@Kees van den Brink
Noortje Polman 11:49|06 februari 2014
Contactpersoon

Dank voor je reactie, Kees! Waar zou je meer inzicht in willen hebben? Welke gegevens verzameld worden, door wie en/of waarvoor? En als je daar meer zicht op zou hebben, zou je het dan anders ervaren? Of zou je juist meer controle willen hebben?

Als antwoord op door Kees van den Brink

 
 
 
 
@Noortje Polman
Kees van den Brink 10:29|07 februari 2014
gemeente Heemskerk

In antwoord op de vraag van Noortje. Ik hoef daar geen inzicht in. In wil gewoon dat het niet gebeurt. Vergelijk het maar met je eigen huis en leven. Dan wil je dat persoonlijke dingen alleen bekend zijn bij de mensen aan wie jij dat het vertelt. Mensen die zelf proberen dingen van jou te weten te komen, schenden per defintie je privacy. En ze plaatsen je in de positie dat je zaken moet afschermen. De gordijnen dicht, omdat mensen naar binnen loeren. Facebook weet bijvoorbeeld wie mijn computer gebruikt. De provinder weet welke site's ik bezoek. Google weet welke advertenties is bekijk. Enz enz.

Als antwoord op door Noortje Polman

 
 
 
 
Bernhard van W… 10:51|06 februari 2014

Privacy is geen utopie en dankzij het bestaan van sterke encryptie voor iedereen beschikbaar. Het is ook geen wonder dat het gebruik van TOR behoorlijk is toegenomen de afgelopen jaren.

Een problematisch aspect in het debat over online privacy is echter dat de nadruk op de verkeerde thema's ligt. Het afgelopen jaar zijn we door de onthullingen van Snowden geschrokken van de macht van spionagediensten, maar ondertussen hebben we in Nederland een volstrekt overbodige cookiewetgeving ingevoerd, die enkel als gevolg heeft dat het websitemakers frustreert en de webwinkels in grote problemen brengt. Bovendien denkt de consument nu dat het gevaar schuilt in bestandjes die adverteerders plaatsen, terwijl een aanzienlijk grotere dreiging uitgaat van overheden die te pas en te onpas je privé communicatie kunnen meelezen.

 
 
 
 
 
@Bernhard van W…
Noortje Polman 11:53|06 februari 2014
Contactpersoon

Dank je wel, Bernhard. Bedoel je dat de consument geen goed onderscheid kan maken tussen kwaadaardige of gevaarlijke volgmethoden en onschuldige volgmethoden? Denk je dat voorlichting aan consumenten een oplossing kan bieden?

Als antwoord op door Bernhard van W…

 
 
 
 
Marcel Landeweerd 15:10|06 februari 2014

Momenteel is online privacy inderdaad niet mogelijk. Er zijn geen alternatieven voor e-mail, Facebook en Google die aan kwaliteit en mogelijkheden gelijk zijn. Daarmee is privacy momenteel helaas een Utopia. Hopelijk realiseren we ons dat dat moet veranderen.

 
 
 
 
Michiel Karskens 18:27|10 februari 2014

Online privacy is een dystopie (anti-utopie), want het is een mogelijke en haalbare werkelijkheid. Het valt en staat met het ontwerp.
Helaas is het internet momenteel zo ontworpen dat online privacy voor burger/ consument alleen 'by effort' mogelijk is en niet 'by default'/ 'by design'.
Burgers/ consumenten het expliciete recht geven om NIET geïdentificeerd te worden bij een transactie (pseudonimiteit) zou een goede eerste stap zijn naar een nieuwe haalbare online markt realiteit.
Onze huidige ONLINE markt- en beveiligingsmodellen zijn gebaseerd op identificatie en daarme privacy schending en het veranderen van burgers in doelen voor identiteitsfraude). Voor het realiseren van online privacy dient er een paradigma verschuiving plaats te vinden van op Identificatie gebaseerde modellen naar op Autorisatie gebaseerde modellen.

De Deense ACM is al een stuk verder dan de Nederlandse in deze discussie, zie onderstaande discussiepaper:
http://www.digst.dk/Servicemenu/English/IT-Architecture-and-Standards/Cloud-Computing/~/media/Files/English/New%20Digital%20Security%20Models.pdf

 
 
 
 
Angela Scholder 12:58|13 februari 2014

Ik doe mijn best om niet meer te delen dan wat ik kwijt wil, maar helaas doen overheden en bedrijven alle mogelijke moeite om via slinkse wegen toch veel meer info over mij en mijn doen en laten in de online wereld te vergaren.
Helaas gebeurd dat in veel gevallen op maniere die onze online veiligheid in gevaar bregen, zoals bijvoorbeeld Paypal waarbij je via de doubleclick site werd omgeleid en dus je inlog gegevens gecompromiteerd worden.
Of overheden die encryptie programma's willen en hebben gecompromiteerd met achterdeuropties.
Overheden, artsen en de complete medische zorg industrie die medische en verdere zeer persoonlijke info opslaan of op willen slaan in landelijk beschikbare databases..... Well, deze zijn NIET 100% veilig en overheden kennende zijn het zelfs systemen die uitblinken door incompetentie....

 
 
 
 
Gessica Bearzatto 21:46|13 februari 2014
KPN

KPN ervaart dat consumenten steeds bewuster omgaan met hun (online) privacy en dus ook kritisch zijn over hoe bedrijven hiermee omgaan. KPN ziet dit als een begrijpelijke en positieve ontwikkeling.
Transparantie is bij deze ontwikkeling essentieel. Dit betekent dat bedrijven duidelijk aan hun klanten moeten communiceren hoe er met hun gegevens wordt omgegaan. Een consument kan immers geen weloverwogen keuze maken om bepaalde informatie wel of niet te verstrekken, zolang niet precies helder is wat er met die data gebeurt.
Zelf hanteert KPN voor gegevensverwerking daarom vijf ‘Golden Rules’:
1.Wees je als bedrijf bewust dat alle verwerking van klantgegevens gevolgen kan hebben voor de privacy van de consument, ook als dit versleuteld gebeurt;
2.Alleen wanneer data daadwerkelijk en onomkeerbaar geanonimiseerd is, kan deze niet meer als persoonlijke data gezien worden;
3.Verzamel nooit meer data dan nodig is en bewaar de data nooit langer dan noodzakelijk;
4.Zorg ervoor dat verkeersdata en content data alleen gebruikt worden met expliciete toestemming van de klant;
5.De toestemming is alleen geldig als deze door de klant expliciet en vooraf gegeven is, o.g.v. duidelijke informatie vanuit het bedrijf over wat er met de klantdata gebeurt.

 
 
 
 
Arnold Roosendaal 16:36|22 februari 2014

Online privacy is wel degelijk mogelijk, maar op dit moment nog ver weg. Belangrijk is om te kijken hoe bedrijven hun processen en diensten inrichten en daarbij met respect voor privacy opereren. Helaas wordt in de praktijk nu nog erg veel gekeken naar zuivere compliance met de Wet bescherming persoonsgegevens. Dit is een te strikte benadering en biedt geen adequate bescherming van privacy. Het is hoofdzakelijk een wet met processuele vereisten om het verzamelen en verder verwerken van persoonsgegevens te rechtvaardigen (met economisch motief). Er is echter geen bescherming wanneer er iets met de gegevens wordt gedaan wat het individu raakt. Daar zou meer aandacht voor moeten komen. Bewustwording bij bedrijven over hoe ze omgaan met het gebruik van gegevens en met name het toepassen van uitkomsten van analytische verwerkingen is daar een belangrijke, zo niet essentiële factor in.

 
 
 
 
 
@Arnold Roosendaal
Noortje Polman 19:43|22 februari 2014
Contactpersoon

Dank voor het meedenken, Arnold! Denk je dat bewustwording bij bedrijven ook gaat leiden tot het nemen van verantwoordelijkheid?

Als antwoord op door Arnold Roosendaal

 
 
 
 
Hans Raateland 22:40|25 februari 2014

Wanneer is er sprake van online privacy? Ofwel: Wanneer wordt online privacy 'geschonden'? Zodra er zonder medeweten gepersonaliseerde gegevens worden verzameld? Of is er pas sprake van schending wanneer die gegevens worden gebruikt? Maakt het dan nog uit voor wat voor doel ze worden gebruikt? En maakt het dan ook nog uit of jij daar op enige manier slechter van wordt?

Ik merk persoonlijk niets van wat velen zien als privacy-schendingen. Ik begrijp dan ook niet goed dat dit zo een hot topic is. Er zijn mijns inziens zaken die veel meer inbreuk maken op ons dagelijks leven. Wat te denken van reclame en andersoortige verkooptechnieken? We mogen dan wel denken dat we zelf in de hand hebben wat we kopen en waar we ons geld aan uitgeven maar tegelijk besteden bedrijven jaarlijks vele miljarden euro's aan marketing. En dan blijft het echt niet bij louter bekendmaking van het product. Er worden allerhande manipulatieve middelen ingezet die afbreuk doen aan de vrije wil van de consument.

Als ik het zo teruglees klinkt het een beetje als een complottheorie. Om maar terug te komen op het punt dat ik wilde maken: wanneer heb je geen online privacy?

 
 
 
 
@Hans Raateland
Arnold Roosendaal 10:04|27 februari 2014

@Hans: Goed opgemerkt. Ik denk inderdaad dat de toepassing van gegevens een inbreuk op privacy kan vormen en dat het verzamelen op zich niet altijd een problem oplevert. De huidige regelgeving (Wet bescherming persoonsgegevens) richt zich echter wel hoofdzakelijk op het verzamelproces en bijbehorende randvoorwaarden. De bescherming van consumenten tegen effecten van toepassing van geanalyseerde persoonsgegevens is nu onvoldoende. Interessant genoeg geef je aan dat er veel belangrijkere zaken zijn, zoals reclame en marketing. Juist in die gebieden zijn veel gevolgen van privacyschendingen aan de hand. Het heimelijk verzamelen van persoonsgegevens, opstellen van profielen en gepersonaliseerd aanpassen van content op het web, met als commercieel doel de omzet te verhogen, betekent dat burgers geraakt worden in de toepassing van gegevens. Met name in gevallen waar dit leidt tot vernauwing van beschikbare typen content of structurele uitsluiting van bepaalde aanbiedingen of informatie kan dit verstrekkende gevolgen hebben. Ik heb dit zelf beschreven als 'de Informatiefuik'. De informatie die over jou beschikbaar is wordt een beslissende factor in de huidige en toekomstige toegang tot informatie.

Als antwoord op door Hans Raateland

 
 
 
 
 
@Arnold Roosendaal
Noortje Polman 14:05|04 maart 2014
Contactpersoon

@ Arnold en Hans: Wat jullie aangeven, is dat het verzamelen van gegevens dus niet het (enige) probleem is, en wellicht ook niet het ergste. Een probleem waar nog geen regelgeving voor is, is het gebruik van die gegevens om gerichte reclame of zoekresultaten te tonen waardoor andere partijen, zoals bijvoorbeeld Google of Facebook, bepalen wat de consument te zien krijgt. Dit baseren zij op geautomatiseerde analyses en leidt er dus toe dat de consument informatie krijgt waarvan Google of Facebook denkt of vindt dat de consument die informatie nodig heeft. Dit heeft weer als gevolg dat de consument een eventuele beslissing of keuze baseert op beperkte informatie, terwijl hij zelf wellicht niet weet dat er nog meer informatie is. Had hij over meer of andere informatie beschikt dan had hij wellicht een andere keuze gemaakt. De consument wordt dus beperkt in zijn keuzevrijheid en een bepaald hokje in geduwd zonder dat hij het zelf doorheeft.

Als antwoord op door Arnold Roosendaal

 
 
 
 
Natali Helberger 15:42|10 maart 2014
Instituut voor Informatierecht

Hangt ervan af. De consument wordt alleen beperkt in zijn keuzevrijheid als hij geen keuze heeft of meent geen keuze te hebben, zie het voorbeeld van de cookiewalls van de publieke omroep. Hier had het College Bescherming Persoonsgegevens – te recht – aangegeven dat de publieke omroep een zekere monopolypositie met betrekking tot toegang tot publieke media content heeft en deze niet mag gebruiken om toegang tot de site afhankelijk te maken van de acceptatie van (tracking) cookies. Ook is personalisatie niet per se slecht of ongewenst. In een winkel zullen wij een gepersonaliseerd advies als ‘uitstekende persoonlijke service’ beschouwen – en het staat de consument immers vrij hierop niet in te gaan. Het wordt pas een (sociaal/juridisch) probleem als personalisatie tot discriminatie leidt (e.g. mijn buurvrouw betaald een andere prijs dan ik omdat zij in een ander postcode gebied zit of een andere, beter betaalde ban heeft) of tot manipulatie. Daarom is het zo belangrijk te kijken of de regels betreffende discriminatie goed aansluiten bij de realiteiten van gepersonaliseerde reclame en marketing. Dit geldt ook voor de regels die het vertrouwen van de consument in de integriteit van de aanbieder/de dienst beschermen (denk aan de regels over de scheiding tussen editoriele en commerciële content) en natuurlijk: oneerlijke mededinging. Veel te vaak wordt de discussie rond targeting en personalisatie uitsluitend in het kader van privacy en bescherming perssonsgegevens besproken. Wij moeten veel meer ook naar het effect op de keuzes van consumenten kijken, en of er bijvoorbeeld situaties zijn waarin het niet wenselijk is dat consumenten getrackt en met gerichte reclame worden benaderd (denk bijvoorbeeld aan de gezondheidssector, aan kinderen, of aan de consumptie van politieke informatie, om enkele mogelijke voorbeelden te noemen).

 
 
 

U kunt niet meer reageren