Hoezo grote boze zorgverzekeraar? Ziekenhuizen zijn gelijkwaardige partijen in de onderhandelingen.

Deze stelling is gesloten

 

8 reacties

Contactpersonen

  •  
  • Sandra
    van Egmond
 
Sorteer op: Oudste Nieuwste
 
 
Serginio Winter 00:47|21 januari 2016

Ik vindt dat ziekenhuizen meer mag gaan doen met genees krachtige kruiden.

 
 
 
 
Ron Dekkers 09:44|21 januari 2016

In het algemeen is concurrentie en marktwerking naar mijn mening goed. In de zorg is eenduidigheid naar mijn mening gewenst en moeten zorgaanbieders niet met zorgaanbieders maar met de overheid om de tafel.

 
 
 
 
Hein Abeln 11:07|23 januari 2016
Twynstra Gudde

Verzekeraars hebben dominante posities in hun 'thuismarkten', de regio's waar vrijwel iedereen bij hen verzekerd is. En aanbieders volledig afhankelijk zijn van hun relatie met die dominante verzekeraar. Dat belemmert een gezonde competitie tussen verzekeraars en tussen aanbieders.

 
 
 
 
Hein Abeln 11:09|23 januari 2016
Twynstra Gudde

Gelet op de dominante positie van verzekeraars in hun thuisregio's is samenwerking en het aangaan van meerjarenovereenkomsten feitelijk de enige manier op tot een duurzame zorgverbetering te komen.

 
 
 
 
Wolfgang Y 21:30|24 januari 2016

Als het klopt dat de grote 4 zorgverzekeraars 90% van de markt (verzekerden) in handen hebben, waarbij aan de onderkant van de markt ook nog wel eens sprake is van een verzekering zonder vrije keuze voor zorgverleners, dan betekent het dat zij daarmee, zelfs ten opzichte van een groot ziekenhuis, geen gelijkwaardige partij zijn, maar een dominante. Hoe het er bij een onderhandeling aan toe gaat is ook niet transparant. Een verzekeraar kan altijd zeggen dat het in een bepaald ziekenhuis goedkoper kan omdat er altijd wel een ziekenhuis te vinden is waar een bepaalde behandeling daadwerkelijk goedkoper is. Dat is een race to the bottom. Daar is weinig zicht op, tenzij er via de media weer eens wat naar buiten komt, zoals recentelijk: "De contractonderhandelingen tussen het Groningse Martini Ziekenhuis en zorgverzekeraar VGZ zijn vastgelopen. Hierdoor is het onzeker of patiënten die bij deze verzekeraar zitten volgend jaar terecht kunnen in het Martini Ziekenhuis, waarschuwde het ziekenhuis vrijdag.
Het gaat om ongeveer 25.000 patiënten. VGZ zou het ziekenhuis een korting van 8 procent van het totale budget willen opleggen. Daarnaast wil VGZ vrijwel alle risico’s voor bijvoorbeeld dure geneesmiddelen op het ziekenhuis afwentelen.(bron: http://www.skipr.nl/actueel/id24796-martini-ziekenhuis-komt-er-niet-uit-met-vgz.html). Ook zijn er verhalen bekend van verzekeraars die claimen met elk ziekenhuis een contract te hebben, terwijl dat niet zo is ("CZ, met 3,4 miljoen verzekerden en 8,4 miljard euro omzet de nummer drie van de markt, heeft een onorthodoxe oplossing. De zorgverzekeraar claimt op zijn site met alle ziekenhuizen al een contract voor 2016 te hebben afgesloten, terwijl dit nog niet zo is.").

 
 
 
 
 
Sandra van Egmond 14:00|25 januari 2016
Contactpersoon

Dank voor jullie reactie. Zijn er ook regio's waar zorgverzekeraars afhankelijk zijn van bepaalde ziekenhuizen? Bij wie ligt dan de macht in de onderhandelingen? Kan een zorgverzekeraar het risico lopen dat de verzekerden geen goede toegang tot ziekenhuiszorg meer hebben?

 
 
 
 
Jan Lont 16:36|29 januari 2016

Als de grote boze zorgverzekeraar - net als de wolf - noodzakelijk kwaad is op weg naar ‘en zij leefden nog lang en gelukkig’ lijkt het me een goeie deal.
Maar volgens mij is gelijkwaardigheid helemaal niet zo belangrijk, want de onderhandelingen zouden geen krachtmeting moeten zijn. Als de driehoeksverhouding in de zorg werkt, spannen zorgaanbieder en verzekeraar zich allebei in voor het leveren van de best mogelijke zorg. In plaats van gelijkwaardigheid is volgens mij wederzijdse afhankelijkheid de beste waarborg dat onderhandelingen een hoger niveau bereiken dan een soort handjeklap. Dat kan worden afgedwongen door een beloning bij het behalen van de (stereotype) doelen van de ander. Ziekenhuizen krijgen een schouderklopje als ze de kosten terugbrengen en zorgverzekeraars een aai over de bol als ze hoge kwaliteit en bereiken. Dat lijkt me in ieder geval handiger dan samenklonteren tot too big to fail onder het mom van gelijkwaardigheid.

 
 
 
 
Gerben Noot 19:58|16 februari 2016

Ik mis twee belangrijke punten in deze discussie: de financiële prikkels en de patiënt zelf.
Zolang zorgverleners door financiële prikkels gestimuleerd worden om meer zorg te verlenen (Cure-DBC's, honorarium afhankelijk van productie) zullen er patiënten zijn die (mogelijk onnodig) op herhaalbezoeken in het ziekenhuis komen. Prijsverlagingen door zorgverzekeraars leiden vervolgens tot creatievere registraties om toch geen salarisverlies te leiden. hierboven al genoemd als 'race to the bottom'.
Intelligente en technologische oplossingen voor betere zorg voor de patiënt (in eengehele zorgketen) worden door de huidige zorgfinanciering tegengewerkt. Waarom zul je als ziekenhuis meewerken aan substitutiezorg waarbij patiënten door goede preventieve of correctieve maatregelen minder dure klinische zorg nodig hebben? Pas wanneer je de verantwoordelijkheid over een gehele zorgketen krijgt, inclusief de bijbehorende financiering, zul je als zorginstelling geprikkeld worden om zorg beter vorm te geven voor de patiënt.

De patiënt zelf heeft in het huidige stelsel weinig prikkels om selectief met zorg om te gaan (eigen risico loont alleen totdat het 'verbruikt' is, dan is zorg weer 'gratis'). Mijn stelling is dat iets wat gratis is, veelal geen waarde vertegenwoordigt. Gratis zorg leidt dan ook tot onderwaardering van diezelfde zorg. Een idee: je moet als patiënt 3-5% van elke zorgrekening zelf betalen. Ik denk dat daarmee de zorg weer waarde krijgt en dat patiënten zelf op zoek zullen gaan naar optimale en betaalbare zorg (denk hierbij o.a. aan chronisch zieken). Dit zal ook zeker effect hebben op de onderhandelingen tussen zorgverzekeraars en zorginstellingen.

 
 
 

U kunt niet meer reageren