Heel dure medicijnen wijzen op marktmacht van fabrikanten. Daartegen moet de ACM optreden.

Deze stelling is gesloten

 

21 reacties

Sorteer op: Oudste Nieuwste
 
 
Lex Bosselaar 11:25|14 februari 2018

Zeker een zaak om goed te onderzoeken en indien mogelijk in te grijpen.

 
 
 
 
M van Dijk 11:27|14 februari 2018

Zeker optreden Het middel Spinraza voor de spierziekte SMA is veel te hoog en voor veel mensen onbereikbaar!
In diverse EU-landen wordt dit middel vergoed In ALLE EU-landen zou dit zo moeten zijn OOK in Nederland

 
 
 
 
@M van Dijk
Rob Hageman 11:41|14 februari 2018
ACM

Dat is een goed voorbeeld van een medicijn met een hoge prijs. Nu gaat je reactie over de vergoeding. Daarover gaat een andere instantie. De ACM treedt op tegen misbruik van marktmacht en gedrag dat de concurrentie benadeelt. Denk je dat hier sprake van is?

Als antwoord op door M van Dijk

 
 
 
 
@Rob Hageman
M. van Dijk 13:21|14 februari 2018

Als je als bedrijf 2x teveel vraagt en van het zorginstituur 85% naar beneden moet en Biogen de enige is op de markt die dit middel maakt dan denk ik wel dat het misbruik van marktmacht is ten koste van de patienten

Als antwoord op door Rob Hageman

 
 
 
 
E. van Duin 11:31|14 februari 2018

Eens met M. van Dijk! Als er een medicijn is voor een ernstige ziekte, moet dat beschikbaar zijn voor patiënten. Wat er nu gebeurt is te wreed.

 
 
 
 
E. van Duin 11:31|14 februari 2018

Eens met M. van Dijk! Als er een medicijn is voor een ernstige ziekte, moet dat beschikbaar zijn voor patiënten. Wat er nu gebeurt is te wreed.

 
 
 
 
Joep van Dijk 11:32|14 februari 2018

Een medicijn die ik voorheen vaak gebruikte (en nog steeds nodig heb) wordt niet meer voorgoed (voorheen betaalde ik en bijdrage van 12 euro per maand hier aan, nu de volle mep) omdat er een alternatief medicijn is, alhoewel die niet dezelfde werking heeft. Mag wel een extra baan er bij gaan zoeken nu.

 
 
 
 
Richard Weterings 12:25|14 februari 2018

In hoeverre is de macht van de farmaceuten veroorzaakt door het patentrecht? In het patentrecht zou een mogelijkheid moeten komen het patent in te trekken als de houder van het patent zijn macht misbruikt. Natuurlijk ter beoordeling van een onafhankelijke rechter, maar Biogen, de producent van Spinraza heeft alle schijn tegen...

 
 
 
 
@Richard Weterings
Rob Hageman 14:44|14 februari 2018
ACM

Er is natuurlijk voor een patent veel geld betaald (ruim 75 miljoen dollar in het geval van Spinraza) of er is veel geld gestoken in ontwikkeling. Wanneer is er in jullie ogen sprake van misbruik? Welke criteria zou je daarvoor kunnen hanteren? 

Als antwoord op door Richard Weterings

 
 
 
 
@Rob Hageman
Ellen 't Hoen 16:15|14 februari 2018

Er is sprake van misbruik als de fabrikant een hoge prijs stelt zonder enige samenhang met onderzoekskosten en omzet. In het geval van Spinraza was de omzet in 2017 in de VS perkwartaat ongeveer 200 miljoen dollar (op jaarbasis is dat 800 miloen) Dus die 75 miljoen die voor het patent is betaald is al terugverdiend.
Een discussie over geneesmiddelenprijzen gaat al snel over de kosten van onderzoek en ontwikkeling. "Wees voorzichtig met het aanpakken van medicijnenprijzen want straks hebben we geen nieuwe geneesmiddelen meer", hoor je al snel. Het is waar dat geneesmiddelenonderzoek veel geld kost maar als we exactere cijfers hadden dan konden we beter bepalen wat een redelijke prijs is en een redelijke omzet. Voor recent onderzoek naar O&O kosten van oncologie medicijnen verwijs ik naar: Prasad V, Mailankody S. Research and development spending to bring a single cancer drug to market and revenues after approval. JAMA internal medicine. 2017 Nov 1;177(11):1569 75. https://jamanetwork.com/journals/jamainternalmedicine/article-abstract/2653012?redirect=true
Door patenten en andere exclusiviteitsrechten heeft de fabrikant een sterke positie in de markt. Prijsonderhandelingen met patenthouders leveren dan ook maar beperkt resultaat op omdat onderhandelen met een monopolist nu eenmaal lastig is. Er is immers geen concurrent waar je naar toe kunt. Het is daarom van belang om bij de strijd tegen hoge geneesmiddelenprijzen naast grotere transparantie van onderzoek en ontwikkelingskosten te eisen ook maatregelen te nemen die de monopolie positie kunnen doorbreken. De overheid kan voorbeeld dwanglicenties afgeven. Een dwanglicentie schaft het patentrecht niet af maar heft het monopolie effect ervan op door anderen het recht te geven generieke versies van het geneesmiddel aan te bieden. De Rijksoctrooiwet staat het afgegeven van een dwanglicentie toe, inclusief voor algemeen belang. Dwanglicenties worden internationaal erkend als effectieve maatregelen om toegang te krijgen tot goedkopere generieke geneesmiddelen als de gepatenteerd versie tegen een te hoge prijs wordt aangeboden. (zie: https://medicineslawandpolicy.org/2017/05/the-most-common-misunderstanding-about-compulsory-licensing/)
Data exclusiviteit kan effectief gebruik van een dwanglicentie in de weg staan. Lees meer hierover in: 't Hoen E, Boulet P, Baker BK. Data exclusivity exceptions and compulsory licensing to promote generic medicines in the European Union: A proposal for greater coherence in European pharmaceutical legislation. Journal of pharmaceutical policy and practice. 2017 Dec;10(1):19.
https://joppp.biomedcentral.com/articles/10.1186/s40545-017-0107-9

Als antwoord op door Rob Hageman

 
 
 
 
@Ellen 't Hoen
Richard Weterings 19:15|14 februari 2018

Respect!

Als antwoord op door Ellen 't Hoen

 
 
 
 
@Ellen 't Hoen
Stefan Gijssels 09:07|15 februari 2018

Vandaag betaalt Nederland 400 € per jaar per inwoner voor alle geneesmiddelen samen. Voor dat bedrag zijn honderdduizenden mensen in leven. Het geneesmiddelenbudget bedraagt 7,6% van het gezondheidsbudget, wat bij de laagste percentages is in de hele Europese Unie. Deze discussie lijkt me eerder politiek en ideologisch geïnspireerd (of alleen budgettair?), dan relevant voor patiënten.

Als antwoord op door Ellen 't Hoen

 
 
 
 
@Rob Hageman
Richard Weterings 19:25|14 februari 2018

Veel respect voor onderstaande, uitgebreide reactie van Ellen.
Patenten worden afgegeven om de producent te beschermen tijdens het terugverdienen van ontwikkelkosten. Prima.
Maar dan moet diezelfde producent wel openheid van zaken geven, vooral als het gaat om publiek geld. Biogen weigert vooralsnog die openheid van zaken te geven.
Dat feit zou voldoende grond moeten zijn om het in stand houden van het patent ter discussie te stellen.

Als antwoord op door Rob Hageman

 
 
 
 
Stefan Gijssels 09:02|15 februari 2018

In 2008 noemde een vooraanstaand kanker-expert het geneesmiddel dat mijn leven redde veel te duur in vergelijking met de "standard of care". Vandaag is dat middel de "standard of care", en is het goedkoop. Door het feit dat ik in leven ben, en werk, heb ik de prijs van dat geneesmiddel al tientallen keren terugbetaald. Alles is relatief. De tien grootste farmabedrijven investeren 50% meer in onderzoek dan alle overheden van de wereld samen. Als we hen niet hadden, waren de meeste patiënten vandaag dood. Ik zou ACM aanraden om eerst de processen van onderzoek, prijszetting en resultaten bij patiënten te onderzoeken.

 
 
 
 
Steven Russchenberg 09:27|15 februari 2018

We moet af van farmapatenten en gaan werken met een Health Impact Fund.
http://healthimpactfund.org/

 
 
 
 
Jankees Cappon 17:58|16 februari 2018

Naar vermogen inzet van ACM op dit dossier van pharma-monopolisten in de gezondheidszorg door:
- samenwerking en uitwisseling van kennis in het European Competition Network, in de European Competition Authorities en het International Competition Network;
- transparantie eisen van kosten voor onderzoek en ontwikkeling van de medicijnen en transparantie van omzet versus kosten;
- postitie verhelderen van Nederlandse institutionele beleggers/pensioenfondsen;
- voortdurende media-aandacht genereren met naam en toenaam.

 
 
 
 
Rob Hageman 12:15|19 februari 2018
ACM

Deze twitterdiscussie haal ik hier graag even aan.

 

Inderdaad, Jan-Willem. Wij onderzoeken momenteel hoe we het probleem het beste kunnen benaderen vanuit de ACM invalshoek. Er wordt al volop gediscussieerd op de site van de ACM Agenda. Voel je vrij om mee te doen. https://t.co/BjwTYffzjf 

— ACM (@AutoriteitCM) 19 februari 2018 

 

Goed dat jullie de vinger aan de pols houden, en mooie & genuanceerde toelichting op geneesmiddelen op jullie website. Wel bijzonder dat jullie in deze reactie op voorhand al uitgaan van een 'probleem'

— Timen D. van Haaster (@TimenvanHaaster) 19 februari 2018 

(Timen is van HollandBio, de belangenvereniging voor de Nederlandse biotech industrie)

 

Het "probleem" is hier het beheersen van kosten van genees- en hulpmiddelen. Een opdracht die t kabinet zich stelt het regeerakkoord. De farmaceutische industrie wordt gestimuleerd en, indien nodig, met kracht aangezet tot een lagere prijsstelling. Wij onderzoeken onze rol.

— ACM (@AutoriteitCM) 19 februari 2018 

 

Is het probleem dan de te hoge prijsstelling in de ogen van het kabinet of de ontwikkeling van de kosten van genees- en hulpmiddelen? Dat is nogal een verschil namelijk. Als het om dat laatste gaat: het aandeel van geneesmiddelen in de totale zorgkosten ligt al jaren rond de 8%

— Timen D. van Haaster (@TimenvanHaaster) 19 februari 2018 

 

De kostenbeheersing staat centraal in het regeerakkoord, want, hoewel het aandeel van geneesmiddelen in de zorgkosten gelijk blijft, het volume van het aantal doseringen neemt toe door vergrijzing. Dat volume is dan wellicht weer aanleiding om naar de prijsstelling te kijken.

— ACM (@AutoriteitCM) 19 februari 2018 
 
 
 
 
Rob Hageman 12:44|19 februari 2018
ACM

Dokters kunnen steeds betere zorg bieden, ook voor zeldzame ziekten, en beroep op de zorg neemt toe door vergrijzing. Om dat betaalbaar te houden, moeten farmaceuten hun prijzen matigen en/ of minder in innovatie stoppen? Dat is op zich een bijzondere redenering.. :)

— JW Wits (@janwillemwits) 19 februari 2018 
 
Crux lijkt mij (en echt interessant): is het bestaande verdienmodel noodzakelijk/ optimaal/ wenselijk om innovatieve geneesmiddelen te kunnen maken en zo niet wat is dan het alternatief?
— JW Wits (@janwillemwits) 19 februari 2018 
 
 
 
 
Frans Dijkman 04:08|20 februari 2018

Oneerlijke handelspraktijken van de farmaceutische industrie mbt de hoge medicijnkosten worden voornamelijk veroorzaakt door het oneigenlijk gebruik van patenten. Elke nieuwe vinding wordt gepatenteerd en als strategisch middel gebruikt om een monopoliepositie te creëren en de concurrentie buitenspel te zetten. Nu de overheid buitenspel wordt gezet en de farmaceutische industrie letterlijk over lijken gaat, zou ik ervoor willen pleiten dat de overheid de octrooiwetgeving eens grondig herziet en met name de definitie van het intellectueel eigendom aanpast. Want het intellectueel eigendom van een medewerker is mede een product van zijn/haar opleiding en (patentvrije) uitvindingen uit het verleden (“If I have seen further it is by standing on ye shoulders of Giants.” - Isaac Newton) en kan derhalve nooit als het eigendom van één enkel bedrijf worden toegeëigend. Daarnaast zou er een ethische paragraaf (ik denk aan een soort "Eed van Hippocrates") aan de octrooiwet kunnen worden toegevoegd; ook geen sinecure mbt de snelle ontwikkelingen op het gebied van de bio- en nanotechnologie.

 
 
 
 
Bart Dunsbergen 16:26|20 februari 2018

Volgens mij is transarantie hier de kern, zoals nu ook in de media wel wordt geduid. Laat bedrijven zich verantwoordn wanneer ze hoge prijzen vragen. De bedrijfsresultaten die bedrijven bekend maken over meerdere jaren geven een indicatie van de marktmacht, hoge prijzen als zodanig zijn daarvoor onvoldoende.

 
 
 
 
Paul Rotering 10:54|22 februari 2018

Ik ben het niet helemaal eens met de benadering van de stelling. Het feit dat een medicijn duur is wijst niet per se op marktmacht van de producent. Een Ferrari is ook duur. Heeft Ferrari daarom veel marktmacht? Dat lijkt mij niet.
Marktmacht is meer gelegen in de onmogelijkheid van andere fabrikanten om een gelijksoortig medicijn op de markt te brengen. Het bezitten van een patent is hiervan een variant: het geeft de fabrikant juridische bescherming tegen imitatie. Ik zou het redelijk vinden als een fabrikant, in ruil voor deze juridische bescherming, gebonden is aan een maximale winstmarge. Dat geeft de fabrikant de mogelijkheid een fatsoenlijke winst te behalen (en dus een prikkel om dergelijke medicijnen te blijven ontwikkelen) terwijl de patiënt niet teveel betaalt.

 
 
 

U kunt niet meer reageren